UPADOWA DAVID - EKSPLORACJA

19.01.2008 - CZĘŚĆ I

Upadowa David wchodzi w skład Kopalni David i przez wiele lat pełniła rolę chodnika odwadniającego i ujęcia wody dla
okolicznych wodociągów. Więcej na temat tej kopalni można przeczytać TUTAJ. Celem tej naszej wyprawy było zbadanie
północno-wschodniej części obiektu, czyli chodnika po prawej stronie dolnej komory upadowej. Pełnił on rolę przekopu i
łączył Upadową David ze Sztolnią Gustav. Akcje zaczęliśmy około godziny 9 rano od przetransportowania niezbędnego
sprzętu w dolne partie obiektu. Pierwszym naszym zadaniem tam było powiększenie otworu w ceglanej ściance do takich
rozmiarów żeby forsowanie tej przeszkody nie sprawiało wielkich trudności. Otwór ten jest jedynym przejściem do

niebadanych dotąd partii obiektu, po około 2 godzinach osiągnęliśmy
zamierzony efekt.

Teraz już nic nie stało nam na przeszkodzie, więc zabraliśmy się do
eksploracji wyrobiska. Pierwszy odcinek korytarza wyglądał bardzo kiepsko,
w znacznej części był obwalony i na spągu leżały ogromne płyty skalne, które
odpadły od stropu. Nic dziwnego ponieważ według mapy górniczej ta część
stanowiła wyrobisko eksploatacyjne pokładu węgla a takie miejsca nie należą
do stabilnych. Jednak dosyć spore wapienne nacieki na stropie utwierdziły
nas w przekonaniu, że od dawna nic się tu nie posypało. Po kilkudziesięciu
metrach docieramy do rozwidlenia i chodnik z pokładem węgla ucieka w
prawo. Natomiast my kierujemy się korytarzem komunikacyjnym na wprost.
Już na pontonie, ponieważ jest on w znacznej części zalany wodą. Ale po paru
minutach beztroskiej żeglugi drogę znów tarasuje obwał, po drugiej stronie zaczyna się odcinek chodnika z obudową
ceglaną. Niestety wejście do niego jest bardzo ciasne i musimy wypuścić powietrze z pontonu a następnie go napompować
już po drugiej stronie zacisku stojąc po pas w wodzie. Operacja choć nie łatwa po chwili zakończyła się sukcesem i możemy
płynąć dalej. Po około 20m obudowa kończy się zawałem, możliwym do przejścia ale bardzo niebezpiecznym. W tym
miejscu zakończyła się nasza wyprawa w maju 2006. Tym razem wyposażeni w lepszy sprzęt postanawiamy kontynuować
eksploracje. Pierwszy prawie 3 metrowe przewężenie pokonuje ja. Odczuwam od razu silny przeciąg w zacisku, co może

wskazywać, że przed nami znajduję się jeszcze spory odcinek drożnego
korytarza. Kiedy jestem już po drugiej stronie moim oczom ukazuje się szeroki
chodnik wykuty w łupkach i piaskowcu, to zapewne też było wyrobisko
eksploatacyjne. Po szybkim powiększeniu zacisku reszta ekipy też jest już po
drugiej stronie. Idziemy dalej, ale po chwili znów pojawia się woda i szeroka
obudowa drewniana w ten sposób, że stropnica podparta jest aż trzema
stemplami. Dalej płyniemy pontonem, po prawej stronie pojawia się obudowa
kamienna jednej ze ścian sztolni a po lewej piękne nacieki i... kolejny obwał...
Na odcinku kilkudziesięciu metrów obwaliły się skały ze stropu i możemy
przejść suchą nogą, a dalej znów woda. W tym też miejscu korytarz się
rozwidla w lewo znów odchodzi chodnik z pokładem węgla a my kierujemy się
na wprost. Zaraz po wejściu na ponton odkrywamy coś bardzo niepokojącego,
zmienił się rodzaj obudowy. Teraz stemple składają się z drewnianych podpór i stropnicy w postaci szyny kolejowej ważącej
około ćwierć tony... Na pewno nie poprawiło to naszego poczucia bezpieczeństwa, ale zdecydowaliśmy się bardzo uważnie
płynąć dalej. Chodnik w tym miejscu wyglądał bardzo przyjemnie, mimo tych szyn wiszących nad głową. Woda błękitna i
krystalicznie czysta, na dnie jakieś konstrukcje, kable, belki. Jak daleko sięgają nasze latarki ciągnie się równiutki rząd
stempli jeden za drugim i dalej ciemność... I to nieodparte uczucie że czas się tutaj zatrzymał. I w pewnym momencie ten
romantyczny klimat prysł, a tuż przed nami jedna z szyn jakimś cudem trzyma się wsparta tylko jedną podporą i to na

samym środku. Ominąć się nie da a ciekawość nie pozwala zawrócić więc
przywiązujemy do niej linę odpływamy na bezpieczną odległość i ciągniemy...
Przez chwilę powstał efekt domina, bo wbrew naszym planom nie zwaliła się
tylko jedna szyna... Ale sytuacja opanowana i płyniemy dalej nucąc radośnie:
"Cała naprzód ku nowej przygodzie!". Dalej korytarz jest trochę poobwalany i
płynie się dosyć opornie, po kolejnym odcinku po lewej stronie wraca chodnik
z pokładem węgla który odłączył się jakiś czas temu. Tutaj musimy wysiąść z
pontonu bo drogę zagradzają skały a ponadto dalej wyrobisko jest suche.
Dotarliśmy do miejsca w którym dwa chodniki idą równolegle w odległości
zaledwie 2m, miejscami "ściana" pomiędzy nimi zawaliła się tworząc bardzo
szeroki korytarz o skośnym suficie który stanowi jednolita płyta skalna. Kąt,
pod jakim jest pochylona to też kąt pochyłu pokładu czyli około 20°. W
pewnym momencie znów pojawia się woda a koniec korytarza ginie gdzieś w świetle latarek...

Jednak w tym miejscu decydujemy się zawrócić, myślę że to była dobra decyzja bo byliśmy już bardzo zmęczeni i
gdybyśmy dalej kontynuowali to mogłoby to się dla nas źle skończyć. Akcja trwała w sumie 8 godzin i pokonaliśmy połowę
drogi jaka dzieliła nas od sztolni Gustav, udało się nam przede wszystkim dotrzeć do całkiem nowych wyrobisk do których
od czasu zamknięcia kopalni jeszcze nikt nie dotarł. I ustalić że przekop jest drożny na znacznym odcinku, następną próbę
jego sforsowania podejmiemy już od strony sztolni Gustav...

26.01.2008 - CZĘŚĆ II

Kolejny raz do tego obiektu zawitaliśmy zaledwie tydzień później, ale już tylko jako ekipa wspierająca. Otóż po lewej
stronie dolnej komory upadowej znajduje się zalane pomieszczenie. W czasie działania kopalni było to skrzyżowanie
korytarzy a później, kiedy to wyrobisko pełniło role ujęcia wody mieścił się tam zbiornik retencyjny. Z jednej ze ścian tej
komory wychodzi drożny korytarz, jednak jego strop znajduje się już poniżej lustra wody w związku, z czym jest on całkowicie
zalany. Udało nam się zainteresować tym tematem zaprzyjaźnioną grupę nurków Xdivers , którzy zgodzili się tam
zanurkować. Spotkaliśmy się w sobotę rano w Wałbrzychu następnie udaliśmy się w pobliże obiektu. Po około godzinnym
etapie transportu sprzętu i przygotowań nurek był gotowy do akcji. Poniżej znajdują się trzy filmiki z nurkowania, warto je
obejrzeć:


Nurek przygotowuje się do zejścia pod wodę, droga do
zalanego chodnika wiedzie przez wypełnioną wodą komorę
przypominającą basen. Wersja filmu do pobrania:

Quick Time Player


Korytarz jest kuty w skale a na spągu widać ślady po kolejce
kopalnianej, miejscami powstały bąble powietrza szczególnie
w okolicach obwałów. Wersja filmu do pobrania:

Quick Time Player


Woda jest krystalicznie czysta, część wyrobiska posiada
obudowę drewnianą obrośniętą teraz bajecznie kolorowymi
osadami. Wersja filmu do pobrania:

Quick Time Player


Nurek zniknął pod wodą, czas płynie a po nim ani śladu, w pewnym momencie zaczęliśmy się już niepokoić. Ale na
szczęście ostatecznie po około 30 minutach jest z powrotem. Z pierwszej ręki dowiadujemy się, że zalany chodnik ma około
1,5m szerokości i 2m wysokości. Jest kuty w skale a niektóre odcinki posiadają ślady po obudowie drewnianej, na dnie
widoczne podkłady szyn. Oto kilka jego słów: "Po kilkudziesięciu metrach dopływam do pierwszego dużego zawału
długości 2-3m pokonanie go wymaga wyjścia z wody. Zakładam płetwy z drugiej strony woda mąci się bardzo szybko,
pokonuję pierwsze metry 2 syfonu przy zerowej widoczności, dalej widoczność wraca do poziomu 5 -10m. Po raz kolejny w
sztolni obserwuję zjawisko halokliny, około 0,5m od stropu wyraźnie rozdzielają się warstwy wody. Dotarcie do przodka w
odległości ok. 85 m od wejścia wymaga pokonania dwóch kolejnych zawałów, tym razem mniejszych - woda w tych
miejscach ma około 0,5m głębokości. Sztolnia w zalanej części ma jeden główny korytarz, bez ciągów bocznych."
Odległość na jaka dotarł pokrywa się ze stanem na mapie górniczej z 1927 roku, był to prawdopodobnie chodnik
poszukiwawczy i później już nie kontynuowano jego drążenia. Z tą akcją wszystkie niewiadome odnośnie tego obiektu
zostały wyjaśnione i niema już tutaj miejsc rokujących ciekawą eksploracje w związku z czym kończymy badania Upadowej
David. Materiały video udostępnione dzięki uprzejmości Xdivers.

Aust

©Aust 2008